เก้งเผือก สวยงามแต่อยู่ยาก

เก้งเผือก มีขนสีขาว จมูกสีชมพูและดวงตาสีแดง ถึงจะสวยงามแต่เก้งเผือกที่เกิดขึ้นในธรรมชาติมักจะตายลง เพราะ ถูกล่า

 สิ่งที่น่าสนใจ

ลักษณะเด่น

            เก้งเผือกแตกต่างจากเก้งทั่วไป ตรงขนมีสีขาวตลอดทั้งตัว เกิดจากความบกพร่องของยีน ส่วนจมูกสีชมพูและดวงตา สีแดง เกิดจากการขาดเมลานิน  ลักษณะอื่นๆ เหมือนเก้งทั่วไปทุกประการ คือ มีต่อมน้ำตาขนาดใหญ่ ขนบริเวณลำตัวสั้นและ มีหางสั้น เก้งเผือกตัวผู้มีเขาสั้นและมีแขนงเล็กๆ ข้างละ 2 กิ่ง กิ่งคู่หน้าปลายแหลมตรง กิ่งคู่หลังทอดยาวขึ้นไปไม่แตกกิ่งก้าน ปลายแหลมงอโค้งเข้าหาลำตัวผลัดเขาปีละครั้ง มีเขี้ยวยาวยื่นออกมานอกริมฝีปากส่วนตัวเมียมีเขี้ยวเล็กกว่าของตัวผู้ ไม่มีเขา แต่มีพู่ขนสั้นๆ บนหัว และตรงตำแหน่งที่เป็นเขาในตัวผู้ 

ปกติเก้งเผือกมักอยู่ตามลำพัง อาศัยตามพงหญ้าทึบและตามป่า แต่ออกหากินตามทุ่งโล่งหรือพุ่มไม้เตี้ย ในช่วงเย็นถึงเช้าตรู่ ส่วนกลางวันจะหลบนอนตามพุ่มไม้ นอกจากนี้ เก้งเผือกยังมีประสาทหู ตา และจมูกไวมาก เวลาตกใจจะ วิ่งหนีและส่งเสียงร้องคล้ายเสียงสุนัขเห่า

อาหาร :
             กินใบไม้และกิ่งไม้บ่อยกว่ากินหญ้า บางครั้งกินผลไม้ และกินดินโป่ง 

ถิ่นที่อยู่อาศัย :

            อาศัยตามพงหญ้าทึบและตามป่าที่มีต้นไม้หนาแน่น เพื่อหลบซ่อนจากผู้ล่า แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในแถบเอเชียใต้ และเอเชีตะวันออกเฉียงใต้ 

การขยายพันธุ์ :

เก้งเผือกตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 7–9 เดือน ในขณะที่ตัวผู้เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุประมาณ 11–12 เดือน สามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี 

ตัวเมียตั้งท้องนาน 7–8 เดือน และออกลูกครั้งละ 1 ตัว เมื่อออกลูกแล้วสามารถผสมพันธุ์ใหม่ได้ภายในไม่กี่วัน ทำให้ ตัวเมียสามารถมีลูกใหม่ได้ทุก ๆ 7 เดือน 

อายุขัย : 

อายุเฉลี่ยตามธรรมชาติประมาณ 10–15 ปี 

สถานะด้านการอนุรักษ์ :

            องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ไม่ได้จัดสถานภาพของเก้งเผือกเป็นชนิดเฉพาะ เนื่องจาก เป็นกลุ่มย่อยของเก้งทั่วไปที่มีความบกพร่องของยีน

เกร็ดความรู้ : 

เก้งเผือก มีสาเหตุมาจากความบกพร่องของยีน