นกชมพู ขายาว ตัวใหญ่

นกชมพูชนิดนี้มักอยู่ กิน และบินเป็นฝูง หนักประมาณ 1.9–3 กิโลกรัม มีความโดดเด่นที่แตกต่างจากนกชนิดอื่น คือ จะงอยปากโค้งที่เอาไว้ตักอาหาร ที่เป็นพืชหรือสัตว์น้ำขนาดเล็ก เหมือนมีช้อนส่วนตัวไว้แยกอาหารกับน้ำออกจากกัน ขนสีชมพูสวยมาจากอาหารที่กินเข้าไป เช่น สาหร่าย และกุ้งน้ำเค็ม ที่มีสารแคโรทีนอยด์ (Carotenoids)  

 สิ่งที่น่าสนใจ

ลักษณะเด่น :

นกฟลามิงโก้ใหญ่ มีความสูงเฉลี่ย 80–150 เซนติเมตร และมีน้ำหนักประมาณ 1.9–3 กิโลกรัม มีลักษณะเด่น คือ ลำคอและขาที่ยาว ลำตัวมีขนปกคลุมสีขาวและชมพู ส่วนขนที่ปีกมีสีแดงและสีดำ ส่วนปากมีสีชมพู และบริเวณ จะงอยปากมีสีดำ

นกฟลามิงโก้เป็นสัตว์สังคม มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ และมักจะเดินทางพร้อมกัน จำนวนหลายพัน ตัวเพื่อหาแหล่งอาหาร โดยใช้ปากจุ่มลงไปในน้ำเพื่อหาอาหาร ซึ่งจะงอยปากทำหน้าที่ในการดูดน้ำและอาหารเข้าไปในปาก โดยในช่องปากมีแผ่นบาง ๆ เรียกว่าลามินา (Lamina) ซึ่งเป็นตัวกรองที่มีลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ อยู่ภายใน ทำหน้าที่กรอง เอาเฉพาะอาหารเก็บไว้

อาหาร :

            อาหารตามธรรมชาติของนกฟลามิงโก้ใหญ่ คือ พืชหรือสัตว์น้ำขนาดเล็ก อาทิ ลูกกุ้ง แพลงตอน ไรน้ำ รวมถึงสาหร่าย บางชนิด ส่วนในสวนสัตว์สัตว์นกฟลามิงโก้ใหญ่อาจได้รับอาหารเสริมเพื่อรักษาสุขภาพและสีสันของนกเพิ่มด้วย

ถิ่นที่อยู่อาศัย :

            พบการกระจายพันธุ์ของนกฟลามิงโก้ใหญ่ได้ที่ทวีปแอฟริกา ในเขตตะวันออกกลางและตอนใต้ของทวีปยุโรป รวมถึง บางส่วนของทวีปอินเดีย โดยจะอาศัยอยู่บริเวณน้ำตื้นของชายฝั่งของทะเลสาบที่มีความเป็นเกลือและเป็นด่างสูง

การขยายพันธุ์ :

นกฟลามิงโก้ใหญ่ผสมพันธุ์ในฤดูหนาว และวางไข่บนพื้นดินตามชายฝั่ง โดยจะวางไข่ครั้งละ 1 ฟอง ตัวผู้และตัวเมีย ช่วยกันกกไข่ ใช้เวลาในการฟักไข่ประมาณ 27–31 วัน และเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยในช่วงอายุประมาณ 5–6 ปี

อายุขัย : 

อายุเฉลี่ย 20–30 ปี   ทั้งตามธรรมชาติและในสวนสัตว์ 

สถานะด้านการอนุรักษ์ :

            องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) จัดอยู่ในสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด (LC - Least Concern) 

ปัจจุบันนกฟลามิงโก้กำลังถูกคุกคามอย่างหนักเนื่องจากการแห้งลงของแหล่งน้ำในพื้นที่ชุ่มน้ำจากภาวะโลกร้อน ทำให้พื้นที่อยู่อาศัยลดลง และมีการระบาดของโรคเพิ่มมากขึ้น

เกร็ดความรู้ :

            แม้นกฟลามิงโก้ใหญ่จะได้ฉายาว่าเป็นนกสีชมพู แต่สีขนสีชมพูของนกแต่ละตัวนั้นอาจมีความแตกต่างกันออกไปได้ บางตัวอาจมีสีเข้ม บางตัวอาจมีสีอ่อน ขึ้นอยู่กับชนิดของอาหารที่กินเข้าไปนั่นเอง